Lekker eten in
FRANKRIJK

Het is een eindje rijden vanaf de snelweg tot aan de Brasserie waar we onze zinnen op gezet hebben. Wie vanuit België komt gereden over de E40 hoeft vanaf de grensovergang van Adinkerke tot aan afrit 29 van diezelfde E402 (Franse nummering) geen "péage" oftewel tol te betalen.  Net 100 kilometer van de grens zijn we hier, als we de laatste 15 kilometer naar Hardelot-Plage via de in de zomer soms vrij drukke "Départementale 904" afleggen. Maar wij leggen het traject af of een winterse zaterdag en dan is het een uitgestorven baantje.

Wanneer we aan de zoveelste rotonde rechtsaf slaan resten ons nog een vijftal kilometer, waarvan de helft tussen het groen en de helft tussen de chique villa's van het luxe-badoord Hardelot-Plage. Het is winter en zaterdag, maar dat belet niet dat er hier en daar nog gewerkt wordt om de vakantiewoning weer pico bello te maken tegen dat de lente eraan komt.

Brasserie "L' Océan" heeft ons naar hier gelokt met een -naar Franse normen- erg uitgebreide website, in twee talen. Voor wie Frans een probleem mocht zijn, is alles nog eens in het Engels te lezen. De website wordt opgefleurd met een leuk ogende mascotte, een zeemeeuw, en af en toe horen we op onze PC zowaar de branding op het strand beuken. Bovendien kun je via de website de menukaart in PDF-formaat downloaden, zodat je thuis al je keuze kunt maken en je op voorhand gewaarschuwd bent voor de relatief hoge prijzen.

Ter plekke aangekomen profiteren we van de vele (honderden) lege parkeerplaatsen, die zowat tegen het strand aan liggen. In de winter vind je hier plaats in overvloed, dat zal hartje zomer wel even anders zijn...

Brasserie "L' Océan" is kleiner dan wat we er ons van voorgesteld hadden. We stappen de zaak binnen op een voor Frankrijk onmogelijk tijdstip: het is een uur of vier in de namiddag. Veel te vroeg voor het avondmaal en veel te laat voor een déjeuner. Maar bij "L' Océan" blijkt dat geen probleem te zijn: toeristen zijn vreemde vogels en willen eten wanneer het hùn past, en daar houden ze hier rekening mee.

De prijzen op de menukaart zijn behoorlijk hoog voor een "brasserie". Slechts een handvol voorgerechten en één snack, een croque-monsieur (tosti), blijven onder de magische €10 grens. Voor een hoofdschotel moet je minimaal op €14 rekenen en wil je met je partner het neusje van de zalm, een plateau fruits de mer 'Grand Fond', dan ben je €78,90 kwijt. Ook de wijnkaart weegt zwaar door op het budget,: de goedkoopste "Muscadet Sèvre et Maine sur Lie", ideaal bij schaaldieren, kost je €15,90. Dat is ongeveer 4x de prijs van in de supermarkt...

We bestellen een "marmite de poisson en bouillabaisse" (vis op mediteraanse wijze) à €15,70 en een "Emince de boeuf sur tagliatelles aux oeufs" (noedels met vleessaus) die ons €13,60 kost en we zijn niet erg onder de indruk. We weten dat we in een brasserie zitten en verwachten hier geen haute cuisine. Wat we op ons bord krijgen is niet slecht, maar is eigenlijk zijn geld niet waard: de "marmite" bestaat uit wat kleinere stukjes vis in saffraanvocht, hetzelfde noedelgerecht kun je in een "friterie" voor een euro of zes op je bord krijgen. We zijn moe en hebben er een drukke dag opzitten, is het misschien daarom dat we zo teleurgesteld zijn?

Conclusie: De ligging van "L' Océan" is indrukwekkend te noemen, zo vlak op de rand van het strand, maar net zo min als dit de oceaan is, is "L' Océan" een sterrenrestaurant. Met de kwaliteit van het eten was niets mis, maar de prijzen zijn te hoog, zeker voor een "brasserie". Je betaalt dus extra om naar de zee te kunnen kijken terwijl je eet. 't Is maar dat je het weet.

ENGLISH